چه سخت است آبیِ بیکران اقیانوس باشی و نارنجیِ آتش، بر فرازت آن گونه سر بلند کند که سیاهش توی چشمانِ آبیِ آسمانِ بالای سرت بزند و تو هیچ کاری از دستت برنیاید، هیچ کاری، هیچ!

از بچگی در گوشمان زمزمه کرده اند "حقیقت تلخ است" و شاید وقتی سهراب میگفت "و نپرسید چرا قلب حقیقت آبی است؟!" نمی خواست آبی و هر آنچه که به آبی می زند مثل آب -که آرامِ جان هاست- پیش دل های مردم رنگ ببازند و تلخی حقیقت یادآور آبیِ آن باشد!

اما این روزها چه قدر احساس میکنم آبیِ اقیانوس دارد از شرمندگی دق می کند!

و چه کسی فکرش را می کرد که روزی نارنجیِ آتش به آبیِ آب، دهن کجی کند؟!.......

+ از منظر من سانچی یعنی سان + چی؛ یعنی خورشیدچی؛ یعنی نورچی و به حق که ساکنان سانچی، دارنده ی نور بودند در قلب هاشان، نوری از جنس خدا...

+ «و هرگز گمان مبر آنان که در راه خدا کشته شدند، مرده اند بلکه زنده اند و در نزد پروردگارشان روزی داده می شوند» آل عمران/ 169

+ شهادتشان مبارکشان باد

+ و ایران تسلیت......

+ صبر جمیل رو برای خانواده های محترم این شهدا از خدا مسألت دارم.......

+ خدا آخر و عاقبتمان را بخیر کند!

+ مشکوکم!!!